سلام دوستان :
امروز سري زديم به كرمانشاه و با يكي از خانم معلمان خوب كرمانشاهي مصاحبه خودمون رو انجام داديم و خواستيم از زبون خودش وضعيت معلمان تو كرمانشاه را براي ما بازگو كنه البته ما بدون هيچ مقدمه اي ميخوايم سر اصل مطلب بريم
خوب همكار گرامي شما فكر ميكني اصليترين مشكل معلمان چه چيزي هست ؟
واقعا فرهنگيان دلشون تنگ و دلشون پرهست . مشكل اول مشكل مالي است و همه فرهنگيها اين مشكل رو دارن , جالب اين جا است كه هيچ ارگاني نميگه كه معلم انسان هست به نفس كشيدن راحت نياز داره و احتياج به رفاه و آسايش دار ه .
از معلم سوال ميكنن كه خانه داري يا نه؟
فرهنگي كه واقعا 4ميليون يا 5ميليون نداره كه اين پول رو براي خريد مسكن واريز كنه وبه حساب بانك بريزه درنتيجه هيچ وقت هم صاحب خانه نميشه .البته الان تو اجاره مسكن هم مانده .
قرار بود تا آخر ارديبهشت به حقوق افزده بشه به نظر شما آيا اين افزايش حقوق رفع نياز از معلمان نكرده؟
به حقوقمون يه مقدار اضافه كردند ولي نرخ بنزين هم همزمان بالا رفت به همين خاطر تورم بالا رفت و همه اجناس قيمتشون بالا رفته و اين حقوقي كه به ما ميدند اصلا جوابگوي نيازهاي ما نيست .
خوب سوالم اين هست كه شما كه كم ميارين چه كار ميكنين ؟
به خدا قرض, قرض و تمامش با وام هست قشر فرهنگي واقعا كم مياره ديگه هر چي دل تنگت ميخواد بگو
فرهنگي امكان اين رو نداره كه بچه هاش تحصيلات عاليه داشته باشه به خاطر هزينه هاي سر سام اور دانشگاه آزاد با گراني سرسام آورنميتونه اين هزينه ها رو پرداخت كنه, به ناچار بايدفقط نظاره گر به هدر رفتن استعدادها ي فرزندانش باشه آيا به نظر شما اين انصاف هست؟
اين حقوقي كه به ما ميدند اصلا جوابگوي نيازهاي زندگي نيست به خاطر حقوق كم بايد دنبا ل اضافه كاري باشه بايد تو چند تامدرسه كار بگيره تازه اگه شانس داشته باشه و براش كار گير بياد ,
به خاطر حقوق كم اضافه كار بگيره و چند جا كار بگيره تا بتونه زندگيش رو يه مقدار تغيير بده البته نه اينكه به زندگي و بچه هاش رسيدگي كنه بلكه فقط يه مقدار از مشكلات مالي رو حل كنه
حالا سوالم از شما اين هست كه بايد چه كاري بكنيد تا از اين وضعيت خلاص شويد ؟
خوب من هم به عنوان معلم توصيه ميكنم معلمان براي گرفتن حقوق به حقشون نبايد ساكت بنشينند و بايد فعال باشند واتحادشون رو از دست ندهند. هر معلم به تنهايي كاري از پيش نمي بره يا به قول معروف يه دست كه صدا نداره. معلم ها بايد اتحادشون را با هم حفظ كنن و پشت همديگه باشن نبايد دامنه اعتراضات معلمان پايين كشيده بشه الان كلي از معلم ها انفصال از خدمت گرفتن فقط به خاطر اين كه حقشون رو ميخواستند. خوب بقيه معلم ها كه نبايد سا كت بنشين
وقتي اين بلا سر همكاراشون مياد آنها هم پشتشون باشن نذارن اينجوري حق كشي بشه من به معلم ها تو صيه ميكنم كه براي رسيدن به خواسته هامون بايد تلاش كنيم و نبايد نااميد باشيم مهمترين مسئله اين هست كه پشت همديگه رو داشته باشيم ما كه كار خلافي نميكنيم ما حق و حقوقمان را ميخوايم.
*********************************
گزارشگر ما با معلمين در شهرهاي مختلف مصاحبه كرده و ما امروز پاي درد و دل يكي از همكارانمان دركردستان نشستيم و زبان حال او را از زبان خودش جويا شديم .
همكار گرامي ميخوام خودتون دردها مشكلات خودتون رو براي خوانندگان ما به طور كامل بيان كنيد
باسلام
من نميدونم كه از كجا شروع كنم و اصلا من نميدانم كه چه سيا ستي است كه ميخواهند ما در تنگنا باشيم تا سال 81اين جنبش معلمان هيچ حركتي نكرد زمان جنگ ميگفتند كه بايد با كشور همكاري كنيم اگه حرفي ميزديم
به ما لقب دشمنان نظام رو ميزدند و موقع بازسازي وقتي اعتراص كرديم گفتند كه حرف نزنيد
كشور مشكل داره توان رسيدگي به مشكلات ما رو نداره
ولي الان چرا بايد اينطور باشه تاكي بايد حق ما داده نشه؟؟؟؟؟؟؟
ما فقط حق خودمون رو ميخوايم
به اونها ميگيم كي حقوق ما رو زيادتر ميكنيد ؟
مي گويند كه انشاالله ميديم
در حاليكه ما فقط حق مون رو ميخوايم
اگه بيايد يه سرايدار شركت نفت رو مقايسه كنيد با تحصيلات زير ديپلم به مراتب وضعيت مالي اش از يه نفر تحصيل كرده ليسانسه خيلي بيشترهست .
نميدونم چه سياستي است كه معلم اينقدر در تنگنا باشه
به چه جهت اين كار رو ميكنند الله و علم ؟؟؟؟
با اين تورم نميشه زندگي كرد تورم چندين برابر شده كرايه خانه هم به همين نسبت افزايش يافته كرايه خونه بالا رفته اگر پارسال بعضي از همكاران ما با 80 تا 100 هزار تومان پارسال اجاره خانه ميدادند و زندگي راحت داشتند الان ديگه با اين پول زندگي كردن امكان پذير نيست ,ما هر سال شرمنده زن وبچه خودمون هستيم .
ما ادعاي خارج رفتن
ولي ميخوايم دست زن و بچه رو بگيريم به يه مسافرت تو داخل ببريم ,
اين توان و قدرت رو نداريم داخل كشور از اين استان به استان ديگه برويم ما مشكلاتمون رو بايد به كي بايد بگيم تاكي بايد ما معلمان انگشت نما باشيم
ضعيفترين قشر جامعه ما هستيم
تو ايران مشكل معلمان نخ نما شده
نزديك 700هزار معلم داريم كه اكثر انها زير خط فقر زندگي ميكنند ؟؟؟؟ما بايد اين مشكلات رو كجا ببريم و به چه كسي بگويم ؟
تا كي بايد با سيلي صورت خودمون سرخ نگه داريم ؟؟؟
در واقع ما زندگي نميكنيم بلكه مرگ تدريجي ميكنيم.
ولي براي دوستان گراميم پيامي كه دارم اين است اين كه
براي رسيدن به هدف مون حتما با هم اتحاد داشته باشيم به خصوص خانمها بياين جلو معلمان و به خصوص خانمها تو صحنه بيان. در تجمعات و تحصنها شركت كنن.
براي اوليا ي دانش اموزان اين پيام رو دارم,
خدانكرده اين فكر رو نكنند حركت ما به اين معني نيست كه زياده خواه باشيم
تحصن ما به اين معني نيست كه ميخوايم خداي ناكرده دانش آموزان از درس عقب بيفتند. بلكه بر عكس دغدغه ما دغدغه دانش آموزان است.
من اگه از لحاظ مالي تامين نباشم, نميتونم آنطوري كه بايد و شايد تدريس كنم اين يك واقعيت است .
تمام فكر وذكرم تو كلاس اين است كه فورا دنبال شغل دوم بروم حالاهر چي ميتونه باشه مسافر كشي و يا مغازه و يا هر كاري ديگه ميتونه باشه, ولي اگه تامين باشيم بدون دغدغه مينشينيم و مطالعه ميكنيم . نمي توانم آنطوري كه بايد تدريس كنم چون بزرگترين مشكل ما اين است كه دانش آموزان در ايران از معلمين جلو افتادند,
معلم به جاي اينكه به فكر تحقيق و مطالعه باشه بايد به فكر تامين معشيتي باشه ,
همين باعث شده كه دانش آموزان ما از لحاظ تربيتي عقب بمونند.
ما نميتونيم آنطوري كه بايد و شايد نيازهاي آنهارا تامين كنيم و اين يك واقعيت هست
اين حر كت به خاطر خودمان نيست بلكه به خاطر دانش آموزان هست.
معلمين كه با تمام وجود خواهان تغيير وضع موجود آموزش و پرورش هستند به وقوع ميپيوندد و نه اعتراضاتي كه در چارچوب تضادهاي دروني حاكميت به منظور سهم بري هر چه بيشتر در دستگاههاي دولتي انجام ميشود. بر اين اساس بر عهده هر عنصر مدافع حقوق پايمال شده معلمان است تا صف و جايگاه جنگ و دعواهاي درون حكومتي را با اعتراضات معلمين از هم مجزا نمايد. 
